Baby, Personal

Zwanger? Eerst even naar de cardioloog

Zoals enkelen van jullie weten ben ik geboren met een zware hartafwijking. Vijf afwijkingen om precies te zijn, die mijn functioneren op den duur flink zouden belemmeren. Mijn levensverwachting zonder medisch ingrijpen was, if I was lucky, een paar jaar. Gelukkig waren de artsen heel wat jaartjes geleden ook al heel knap (medisch gezien dan) want toen ik 13 maanden oud was zijn alle fouten keurig hersteld, met enkel een kleine vernauwing als restverschijnsel.

Nu, meer dan een kwart eeuw later, sta ik nog steeds jaarlijks onder controle bij de cardioloog. Voor mij is zo’n controle niet meer dan routine. Zolang ik me goed voel, zal er niks aan de hand zijn. Tot nu toe klopt deze zelf bedachte theorie. Toen ik begin twintig was begon mijn cardioloog voorzichtig te vissen naar mijn eventuele kinderwens. Het was namelijk allemaal niet zo vanzelfsprekend dat mijn lichaam (lees: mijn hart) een zwangerschap aankon, laat staan voldragen. Tot die tijd had ik hier nog nooit over nagedacht. Ik was single, woonde op kamers en studeerde. Maar een kinderwens – voor in de toekomst – was er wel.

Een paar jaar later, ik was inmiddels mét partner, afgestudeerd en verhuisd, werd het allemaal wat concreter. Mijn vriend en ik zijn destijds goed ingelicht, we mochten zonder maatregelen vooraf proberen zwanger te worden, maar we moesten wel meteen bellen als de test positief was. Dit allemaal was voor ons een van de redenen om niet jaren te wachten met het proberen te krijgen van een kindje. Desondanks probeerden we ons ook weer niet te veel te laten leiden door dit gegeven. Mijn conditie was goed en er waren geen bedenkingen tegen een zwangerschap. Uiteindelijk stonden we er allebei vrij relaxt in, we waren het op een gegeven moment gewoon eens dat de tijd daar was. We wilden allebei graag een kindje en durfden de stap aan.

Toen vorig jaar de test positief kleurde, hebben we uiteraard meteen met het ziekenhuis gebeld. Mede ook omdat we geen idee hadden wat de gang van zaken is/was als je ineens zwanger bent. Stiekem was het toch wel spannend. We kregen een afspraak bij de gynaecoloog voor in de negende zwangerschapsweek. Dit vond ik eerst wel een beetje raar, we waren op het hart gedrukt meteen te bellen en nu moesten we alsnog een paar weken wachten. Achteraf snapte ik dat je eerst een paar weken onderweg moet zijn voordat er überhaupt conclusies kunnen worden getrokken. Als je te vroeg op controle gaat kan het zijn dat er nog geen hartslag is (hoewel dat niet betekent dat er geen leven is) en ook mijn hart zou in de eerste weken waarschijnlijk nog niet zichtbaar reageren op de zwangerschap.

Ik wil graag open zijn over mijn situatie. Hij zal misschien niet uniek zijn, maar ik had erg veel moeite om in het begin van mijn zwangerschap informatie te vinden over andere zwangere vrouwen met een soortgelijke aangeboren afwijking. Ik vond eigenlijk praktisch niks waar ik wat aan had, en dat zegt heel wat, aangezien ik me suf gegoogled heb. Ik hoop dat mijn blog een inspiratie vormt voor andere vrouwen, met een aangeboren afwijking of niet, dat ze zich misschien herkennen in mijn verhalen maar bovenal ze met veel plezier lezen.

Liefs Ymke

 Ymke Hoekstra

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge