Baby

Time flies When you’re having… a baby!

 Na alle feestdagen is het nu natuurlijk de tijd van de lijstjes. Lijstjes vol goede voornemens en wilde plannen voor het nieuwe jaar. Elke dag   een motivational quote op je tijdlijn en dan de dagen van 2018 tellen!

Nou ben ik daar sowieso het type niet voor, komen mijn voornemens (bijna) nooit uit en raak ik na dag 10 de tel van het nieuwe jaar al           kwijt. Ik leef maar zo’n beetje met de dag en zeg in december net als mening ander: ‘jemig wat is het jaar weer voorbij gevlogen!’

Maar over het afgelopen jaar kan ik niet anders zeggen dan: ‘jemig, wat is dit jaar voorbij gevlogen!’. Waar ik in januari met een dikke buik rondliep op werk, had ik vanaf april verlof en werd ik in mei moeder van een guitige baby! Een klein ventje die in mijn ogen binnen een oogwenk ‘groot’ is geworden. Van rustig liggen in zijn nestje tot het hoofdje een centimeter de lucht in (onder luid applaus van beide ouders!) En van het rug-naar-buik draaien tot het achteruit-tijgeren-met-vreemde-stuipbeweging. Wij vieren bij iedere nieuwe vaardigheid weer een klein feestje! De box is ondertussen de kamer uit, want daar voelde meneer zich te groot voor. Zijn reactie op die gevangenis was dan ook proberen uit te breken of luid alarm slaan! Kortom, geen kleine baby meer!

Nou had ik al vrij snel door dat clichés rondom het ouderschap voor een groot deel hartstikke waar zijn! Zo kan ook ik makkelijk een uur staren naar mijn slapende baby, maakt een glimlach van de kleine man zelfs het nachtelijke gehuil beter en ja, de tijd gaat snel! Waar mijn ventje acht maanden geleden nog een hulpeloos bundeltje mens was, is het nu een eigenwijze donder die alleen maar rechtop wil zitten en alles wil pakken wat niet voor zijn kleine babyhanden gemaakt is.

De dagen gaan snel! Heel snel. Want naast het bijhouden van de ontwikkeling van de newborn, probeer je als moeder zijnde alle ballen in de lucht te houden. Ik zou zeggen, je moet als moeder je ‘groove’ vinden. Zo heb ik mij de afgelopen maanden bezig gehouden met het vinden van een goede balans. Een balans tussen werken, sport, vrienden, familie, een beetje huishouden (omdat dat helaas echt moet) en natuurlijk het onderhouden van de relatie! En dat viel soms vies tegen. Niet het onderhouden van de relatie hoor, al is dat er wel een om boven aan je lijstje te hebben staan. Nee, ik heb het over het hooghouden van alle ballen!

Het zoeken naar de juiste balans heeft mij dan ook aardig wat tijd gekost. Vallen en opstaan, met hier en daar een kleine paniekaanval. Omdat het toch niet ging zoals ik wilde!  Ondertussen durf ik bijna te zeggen dat ik ‘hem’ heb gevonden. Manlief en ik maken heel bewust tijd voor elkaar, ik ga weer wekelijks naar mijn favoriete hit-training, op werk kan ik (vaker) een goede balans maken tussen wat moet en wat later nog kan en thuis verdeel ik mijn tijd tussen mijn mannen, vrienden en familie.

Is het mij dan echt gelukt? Heb ik de balans? Heb ik ‘mijn groove’? Het begint er op te lijken! En op dagen dat ik denk dat dit niet zo is, dan ga ik dat proberen te accepteren. Dan applaudisseer ik weer even voor de kleine man omdat hij zo goed kan trommelen met de lepels of ik applaudisseer voor mezelf, omdat het eten voor 8 uur ’s avonds op tafel staat! We vieren hier ook de kleine successen.

Ik maak me in ieder geval weer op voor een nieuw jaar. Zonder lijstjes, zonder voornemens. ‘Gewoon’ een jaar met 365 dagen, waarin mijn kleine man 1 jaar wordt. Waarin hij nieuwe sprongen ondergaat en echte stappen gaat maken. Tijd om dagen te tellen heb ik niet, daar gebeurt er veel te veel voor in het leven van een new mom! Ik geniet maar en laat het over me heen komen …

Liefs Stefanie

Stefanie Wevers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge