Baby, Personal

Praise to all the single moms out there

 

´Zij is krachtig hoor!´ Ik hoor het hem nog zo zeggen, die wildvreemde jongen op Den Haag Centraal. Geen idee over wie of wat hij het had. Maar omdat ik van nature lichtelijk nieuwsgierig aangelegd ben, verplaatste ik me met alle genoegen iets meer richting deze jongeman. Wat bleek nou, hij had het over een single mom!

Nou heb ik sinds de geboorte van mijn eigen blauwe wolk al respect voor de dames die alles alleen doen. Want zoals ik in mijn vorige post al schreef, zo’n kraamweek.. wie heeft het verzonnen?! Nou had ik de gehele kraamweek een geweldige man naast mijn zijde (een luxe, ik weet het. Ik kom nog een keer terug op het vaderschapsverlof!) Want niets of niemand kan je voorbereiden op zo’n eerste tijd met je baby. Mijn coupe was dan ook niet Instagram-waardig, mijn wallen daar was geen camoufleren aan en mijn garderobe… laten we maar zeggen dat er zwervers op Amsterdam CS beter bij liepen!

Maar ondanks al je persoonlijke ‘zorgen’ is er één iemand waar jij echt voor moet zorgen. Dag én nacht. Zo’n drie tot acht keer per nacht? Nou weet ik niet of ik dit alleen had of dat het ook bij andere bekend is….maar ik sliep verschrikkelijk slecht! Als onze blauwe wolk mij niet wakker maakte, deed ik dit zelf wel.  Ik schrok meerdere keren per nacht wakker met de vraag: ‘Waar is mijn baby?’ ‘Ademt hij nog?’ Waarom hoor ik niks? Gelukkig had ik op de momenten dat meneer wel wat te melden had (‘mam, ik heb honger!’) een behulpzame man aan mijn zijde. Hij de luier, ik de borst! En zo ging het overdag ook. Wat fijn om het dan samen te doen! Ik ben mijn man dan ook nóg meer gaan waarderen nu Jax in ons midden is.

Maar de vraag hoe single moms dit dan deden, kwam steeds vaker bovendrijven. Hoe overleven zij de eerste … maanden!?

Nou is ons wolkje al bijna een wolk van 5 maanden en ben ik sinds 6 weken ‘single mom’. Niet echt, want ik ben nog steeds gelukkig getrouwd. Maar mijn man werkt op dit moment in het buitenland. Een termijn van 9 weken… (*slik). En dan sta je er opeens even alleen voor. The good days and the bad! En hoe je van te voren ook probeert uit te denken hoe alles zal lopen, zo loopt het niet! Een kwestie van proberen, vallen en opstaan. Zoals met alles als ‘new mom’.

Want ondertussen moesten we ook weer beginnen op werk. Ging zoonlief naar de oma’s en opvang op mijn werkdagen. Moest er ook nog gesport worden, is het een drukte van jewelste op werk … en moet je ook nog de liefhebbende moeder zijn met een (redelijk) schoon huis. Help!

Nu het einde in zicht komt en mijn man bijna weer thuis is, kan ik alles even overdenken. De (vele) tranen lijken nu zo ver weg. Maar wat heb ik gehuild! Zelfs tijdens het bakken van mijn gezonde havermoutbrood (om ook nog te vechten tegen de kilo’s) stroomden de tranen over mijn wangen. Want was ik geen slechte moeder omdat ik zoonlief op mijn vrije dag even een paar uurtjes naar opa en oma had gebracht? (True story, vriendin E. kan dit beamen)

New mom zijn is een tijdperk vol verrassingen en onzekerheden. Als er één ding is wat ik de afgelopen tijd heb geleerd is het wel dat je best om hulp mag vragen. Dat je ‘zwakheden’ of emoties tonen geen schaamte is. Met de juiste mensen om je heen kom je een heel eind. Dat is dan ook wat ik alle single moms toewens: een vangnet(je)!

Om af te sluiten.. Mijn weken als ‘single mom’ zijn natuurlijk niets in vergelijking bij de dames die het iedere dag alleen doen. Van mij mag Beyoncé nog wel een liedje schrijven genaamd: ‘Single moms’. Want die dames verdienen een hoop lof. Na zo’n 2 maanden ‘alleen’  ben ik heel blij om straks weer met z’n drietjes te zijn. Maar sinds de geboorte van mijn wolkje heb ik ontzettend veel respect voor de dames die het alleen doen. Of je nou een B.O.M-mer bent of een single mom omdat het leven soms zo loopt, ik sluit me aan bij Aretha: R.E.S.P.E.C.T!

Liefs Stefanie

Stefanie Wevers

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge