Kids

Kinderen laten opgroeien samen met een huisdier. Yay or nay?

Laat ik ‘up front’ zeggen dat deze blog beïnvloedt is door mijn persoonlijke ervaring en dus mening, maar vorm na het lezen vooral je eigen, persoonlijke mening, ik ben heel benieuwd naar de reacties van mede-mama’s.

Je kind(eren) laten opgroeien samen met één of meerdere huisdieren. Beste idee ooit of een catastrofe? Naar mijn idee ben je als ouder al grotendeels beïnvloedt door je eigen jeugd. Waren er thuis geen dieren aanwezig, dan komt het wellicht minder snel in je op om als volwassene een huisdier te nemen. Heb je een negatieve ervaring gehad als kind met bijvoorbeeld de hond van de buren, dan denk je als volwassene wel drie keer na voordat je zelf een dier in huis neemt. Bezint eer ge begint.

Logisch toch? Maar laten we ervan uitgaan dat je geen negatieve ervaring hebt gehad in je jeugd. Denk je al na over een puppy of kitten? Want ik heb het natuurlijk niet over een goudvis, die kan een aap nog in leven houden. We nemen even een hond of kat als voorbeeld, zie hieronder een foto van onze rooie theemuts aldus Guus voor het visuele effect.


Het is bewezen dat kinderen die opgroeien met een huisdier, op latere leeftijd meer zelfvertrouwen hebben en weerbaarder zijn. En hoe jonger ze met een huisdier in aanraking komen, hoe positiever het zelfbeeld in hun jeugd. En met jong bedoel ik <6 jaar. Het aaien van een huisdier verlaagt ook nog eens hartslag en bloeddruk en zorgt voor een beter immuunsysteem. Een dier zorgt bij een kind schijnbaar voor rust. Een kind durft een dier (meestal) blindelings te vertrouwen omdat een hond of kat niks doorvertelt en niet oordeelt.

Zijn er dan überhaupt nadelen? Je zou kunnen zeggen dat een kind het natuurlijk niet altijd leuk vindt om de verantwoordelijkheid te nemen voor de verzorging van het dier. Uitlaten, kammen, eten geven. En dat elke dag opnieuw. Maar is dat niet een normaal aspect van het leven? Worden we daar niet gezonde, verantwoordelijke en sociale wezens van? Precies. Maar wat dan als het dier dood gaat, hoor ik je denken. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar gaan we dat niet allemaal? Nee ik ben geen ‘het-glas-is-half-leeg-type’ maar het hoort wel bij het leven! En kan een kind niet beter leren om eerst afscheid te nemen van een dier dan van een geliefd familielid?

Zoals je merkt, ik ben een groot voorstander van kinderen laten opgroeien met huisdieren. Wij hebben twee katten, die overigens totaal verschillend zijn, en het gaat heel goed met die drie samen. Vlak na Julia’s geboorte moesten ze niks van haar hebben, wat ik alleen maar fijn vond. In alle rust aan elkaar wennen. Toen Julia begon te kruipen, begonnen de katten haar meer als lid van het gezin te zien. Nu ze kan lopen, komen ze haar steeds vaker een kopje geven of even kijken wat ze aan het doen is. Die interactie vind ik zo gaaf. We leren onze dochter nu al zorgen en lief zijn voor een ander wezen dan een mens. Ik vind dat een belangrijk aspect van de opvoeding. Hoe denken jullie hierover?

Liefs Ymke

Ymke Hoekstra

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge