Kids

Het kan haar niet snel genoeg gaan…

Toen ik hoorde 6 jaar geleden dat ik een meisje kreeg toen ik in verwachting was, was ik dolbij! We hadden al een zoon dus een dochter erbij hoe prachtig, een koningspaar! Toen droomde ik al een beetje over haar en hoopte stiekem dat ze een beetje zou worden zoals ik vroeger was. Een echt meisje-meisje.
Dus ja, in mijn zwangerschap kocht ik dan ook echte meisje dingen. Veel roze en ook veel jurkjes en rokjes. Ook op haar geboortekaartje zat een strikje. Want ja ik hou daar echt allemaal van. Niet té, natuurlijk. Less is more.

En nu is ze alweer 6 jaar. Met al jaren eigenlijk een eigen smaakje. Gelukkig niet met doordrammen wat ze aan wilt, maar ik weet wel wat ik wel of niet moet kopen. Verder trekt ze s’ochtends ook gewoon aan wat ik klaar leg. Af en toe zegt ze; mam, vandaag wil ik echt een rokje aan en als ik dan zeg, oké dat doen we morgen, is dat ook prima. Maar als ik haar echt haar eigen gang laat gaan, zijn het echt combinaties van roze, tule rokjes, glitters en hartjes. Heerlijk! Af en toe in ’t weekend ofzo mag ze dan ook zelf iets combineren en dan zegt ze ook echt; kijk dit staat echt super bij elkaar. En wat ook nieuw is, is het woord skinny jeans. Zodra er een broek klaar ligt of ze trekt een broek aan, komt de vraag; is dit wel een skinny? Haha, ik moet dan zo lachen, 6 jaar en al zo bezig met mode.

img_0544
Ook ziet ze mijn make-up producten nu en dan vooral de lipsticks en nagellak. We hebben een soort afspraakje; in het weekend of in de vakanties mag ze nagellak op. Zo ook afgelopen week, het zat er mooi op, maar na een paar dagen waren er al wat stukjes af en moest ze toch weer naar school, dus hadden we het er weer af gehaald. Ik deed het bij mezelf s’avonds weer opnieuw en dat zag ze de volgende morgen en keek echt met grote ogen en zei: WoW! Wat mooi! Toen keek ze weer terug naar haar eigen handen en nagels en zei; ik heb echt nog kleine baby handen!

img_0547

Het liefst wil ze al groot zijn, met parfum en lipstickjes in een tasje mee. En ze heeft ook zo’n dummy smart phone en daar gaat ze dan echt mee zitten en zegt; net zoals jij mama! Ook kan ze niet wachten om later mama te worden, hele ideeën en verhalen heeft ze erover. En dat wij dan samen gaan winkelen en ik op haar kindjes moet passen. Nou ik denk alleen maar, blijf jij nog maar even lekker klein meisje, ik snap precies wat ze bedoelt, maar ik geniet zó van haar! Kleine mini-me!

Herkennen jullie dit ook? Jezelf zo terug te zien in je eigen kindje? Zelfs qua uiterlijk lijkt ze op mij, maar al die gedachtes met verkleden en je al zo snel zo groot willen voelen en overal van op de hoogte zijn herken ik zo! Maar ik wil juist dat ze nog héél lang m’n kleine meisje blijft!

Liefs Kelly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge