Baby

Dingen waar je als kersverse mama achterkomt…

Wat krampjes zijn. Je bevalt van een schattig klein baby’tje met piepkleine vingertjes en teentjes. Alles erop en eraan, alles gezond en na een dag mee naar huis. Kraamhulp belt een uurtje later aan en vanaf dan loopt alles op rolletjes. Denk je. Dag drie is net zo’n roze wolk, want wat heb je toch een schatje van een baby geproduceerd. Kraamhulp trekt om 16.00 uur onder het mom van ‘goedenacht en tot morgen’ de deur achter haar dicht. En dan begint het. De roze wolk ligt boven te slapen en papa en mama proberen net wat te eten als de sirene aan gaat. Papa gaat vol goede moed naar boven. Roept echter al gauw versterking in. Huilen. Krijsen. Standje luchtalarm. Dat is wat een roze wolk doet rond dag drie. Want dan begint de (borst)voeding goed door te dringen in die kleine darmpjes. Kersverse ouders met het zweet op de bovenlip aan het troosten. Want, meer kun je niet doen, vertelt de kraamhulp de volgende ochtend monter. Zij had zeker wél een goede nacht. Gelukkig gaan deze krampjes eens voorbij. De drie maanden regel was ook bij ons van toepassing. Het houdt echt een keer op…

Wat je nachtrust waard was pre-baby. Ik vond het zelf na een paar dagen zo zwaar dat je ’s avonds niet in bed kon stappen om gewoon een heerlijke lange nacht te maken. Je wist binnen een paar uur (soms binnen één uur) word je weer gewekt. Niet te veel over nadenken en doorgaan, want anders frustreerde het best wel. Gelukkig kwam ik na elke voeding vrij snel weer in slaap en hielp het om gewoon heel vroeg naar bed te gaan. Elk uurtje is er één.

Wat kraamtranen echt zijn. Ik had erover gelezen. Ik was door vriendinnen, zussen, moeder en schoonmoeder erover ingelicht. En ik had gegoogeld. Je kan maar beter voorbereid zijn. Toch was ik wel een beetje sceptisch. Ik huil niet bij een romantische comedy en dat ging nu ook niet gebeuren. Dacht ik. Iedere pas bevallen vrouw, zelfs de meest nuchtere, krijgt er last van. Gemiddeld steken tussen de 3e en 5e dag na de bevalling de babyblues de kop op. Ware het niet dat mijn hormonen niet aan gemiddeldes doen. Op dag 2 begon het en pas na dag 9 hoefde ik niet meer te huilen omdat ik beneden was en Julia boven, omdat de kraamhulp weg ging of gewoon om niks. Meestal was dit aan het einde van de dag en ik merkte dat als ik er gewoon aan toe gaf, het het snelste voorbij was. Hoewel ik alle redenen waarom ik moest huilen in de kraamweek (en dat waren er nogal wat) nog steeds heel redelijk vind, werken sommige herinneringen bij mijn man nog steeds op de lachspieren.

Hoeveel je van iemand kan houden. Als je voor het eerst mama wordt, zijn alle clichés waar. Waar in je hart eerst alleen een plek gereserveerd was voor je partner, komt ineens een onmetelijke ruimte vrij die opgevuld wordt door je kindje. Jou kindje is de allermooiste baby ter wereld. Punt. Een tante van mij zei ooit over dit gegeven: ‘je eigen kind is de mooiste ter wereld, maar je ziet het zelf ook als hij/zij op E.T. lijkt’. Nu begrijp ik dat pas. Niet dat wij in onze dochter het evenbeeld van E.T. zagen, maar schoonheid is een relatief begrip. Ook E.T. kan op dat moment de mooiste ter wereld zijn. Want zodra je je kindje voor het eerste ziet, is die plaats in je hart opgevuld.

Liefs Ymke

 

Ymke Hoekstra

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge