Baby

Ontzwangeren…

2015-18

Negen maanden op, negen maanden af. Zeggen ze. Als je net bent bevallen – ook als het alweer een paar weken (of maanden) geleden is – heb je als vrouw soms best vaak van die Bridget Jones momentjes. En dan heb ik het nog niet eens over de bekende sleutels-in-de-ijskast situatie. Een paar dingen waaraan je merkt dat ‘the hormones still haven’t left the building’.

 

 wordt weergegeven

1. Als je onder de douche staat en er tijdens het inzepen van je haar achter komt dat je de douchegel hebt gepakt. Maar je had net echt de shampoo in handen. Eh.. waar heb je de rest van je lichaam eigenlijk net mee gewassen? Oeps.

2. Je bent lekker aan de wandel met je kersverse baby en er komt iemand aanlopen. Je kijkt op en weet zeker dat je die persoon kent. Je ogen worden groter, je gezicht verraadt herkenning en je mond zakt alvast half open. Maar voordat je een geluid kunt maken realiseer je je dat je géén idee hebt hoe de persoon in kwestie heet. Je twijfelt zelfs of je het ooit hebt geweten. In nanosnelheid spit je door je mentale adresboek maar die is compleet blanco. Met als resultaat dat je probeert je gezicht weer terug in de plooi te trekken, met een nog half verwrongen gezicht een groet mompelt en je met het schaamrood op de kaken uit de voeten maakt. Vooral niet omkijken, je had gewoon haast. En misschien kende je die persoon toch niet echt. Ja hoor, ja.

3. Dat je nog steeds in de veronderstelling verkeert dat je makkelijk zonder boodschappenlijstje op pad kunt. Maar standaard – en dan bedoel ik echt elke keer – thuis komt met minstens één ontbrekend product. Wat je nou net op dat moment nodig had. En je had maar twee andere dingen waar je aan moest denken…

4. Bij elke situatie die ook maar riekt naar sentiment, jou kranen alweer wagenwijd open staan. Kun je echt niks aan doen. Ik heb gemerkt dat het na zes maanden (!) enigszins trainbaar is om niet bij élke mijlpaal, en vooral, niet in elk gezelschap, in tranen uit te barsten, maar je hormonen denken hier duidelijk anders over.

5. Je geregeld de sleutel (lees: de hele bos) op de voordeur laat staan nadat je jezelf met kinderwagen en al naar binnen hebt gemanoeuvreerd. De deur dicht mikt en de sleutels compleet vergeet. Zo erg vind ik dat. Nou wonen wij in een rustig straatje maar er zou maar iemand naar binnen komen, of erger, de sleutels mee nemen.

Liefs Ymke

Ymke Hoekstra

2 thoughts on “Ontzwangeren…

  1. @Kelly: heel begrijpelijk hoor! Ik heb het zelfs met patiënten die ik al een jaar behandel, dat de naam compleet gewist lijkt in m’n geheugen.. oeps.
    @Marieke: tja trainbaar, ik kom er geloof ik ook op terug. Ze springen toch wel in je ogen, dan maar doen alsof er een haartje in je oog zit? Hihi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge